Natal

Hallo iedereen,

Afgelopen zondag zijn we naar Porto de Galinhas geweest. Ondanks dat dit een nationale feestdag was reden er genoeg bussen. We hebben meteen uitgevonden hoe het openbaar vervoer hier werkt. Wij dachten dat we net zoals in Nederland voorin moeten stappen om een kaartje te kopen. Niet dus, in de bus zitten voor en achterin van die draaihekken. Je moet achterin stappen en daar zit dan iemand in een hokje waar je een kaartje moet halen, daarna moet je door het draaihek en kun je een plaats uitzoeken. Als je uit de bus stapt moet je je kaartje voor zo´n scan houden en dan jezelf met tas weer door dat draaihek wurmen. We waren al onderweg toen de bus ineens stopte. Er werd gewisseld van chauffeur. Je moet niet ongeduldig zijn hier, want dit duurde dus bijna een half uur. Daarna ging de rit weer verder door suikerrietvelden.

Na 2 uur kwamen we aan in Porto de Galinhas (Galinhas betekent hanen, de naam is ontstaan toen men vroeger de slavenhandel bedreef per boot. Om het niet op te laten vallen stopte men de boot vol met kippen en hanen Overal zie je dus hanen en kippen getekend etc. Zie foto) aangekomen zijn we heerlijk op het strand gaan liggen. Hier staat Porto de Galinhas om bekend, het leek het strand van Scheveningen wel, zo druk. Toen wilden we nog even het centrum in (lees: 1 straat) en daarna weer met de bus terug. Er stond me toch een rij! Op een gegeven moment riep iemand iets en gebaarde of we naar voren in de rij wilden gaan staan. Prima hoor, bleek dat dit de snelbus was, dus we konden mee, maar we moesten wel staan. Tja, je moet er iets voor over hebben. Het deed me denken aan de studietijd in Groningen, daar hing je ook altijd met z´n allen in die bus, net veevervoer. Maar goed, dit keer hadden we een buschauffeur die er eens sport van maakte om iedere auto maar in te halen, ook al was het in een bocht. En hij reed net zo lang op de linkerbaan dat het tegemoetkomend verkeer de bus moest ontwijken! 1 jongen stootte ons aan en tikte eens met zijn vinger op zijn voorhoofd en wees naar de chauffeur. Gebarentaal is gelukkig overal hetzelfde in de wereld en dus snapten wij ook wel dat die kerel gek was.

Veilig aangekomen in Recife, ondertussen was het al donker, moesten we vanaf het bussstation nog een bus hebben naar Olinda. Er kwam een bus aan met Nova Olinda erop, dat moest hem zijn! Niet dus, zaten we gewoon in de verkeerde bus. Na een rondje te hebben gemaakt kwamen we weer bij het busstation uit...... Na het nagevraagd te hebben, hadden we uiteindelijk wel de juiste bus.

De volgende dag zijn we toch maar naar Natal afgereisd. We moesten eerst met de taxi naar het metrostation en vanuit daar met de metro naar het busstation in Recife. Dit ligt iets buiten het centrum. Vanuit daar ging de bus naar Natal, dit zou ongeveer 4,5 uur duren. Ondertussen hadden we een duits stel (Nina en Philip) ontmoet die hier 4 maanden aan het rondreizen zijn. Nina is al eerder in Natal geweest, dus zij wist nog een leuke pousada, maar dan moesten we wel eerder uitstappen en een andere bus nemen. Prima, want wij hadden nog niks geregeld voor de nacht. Na bijna 6 uur! kwamen we aan in Natal. Eindelijk kwam de juiste bus eraan. Als je een grote rugzak (in mijn geval: waar gaat die rugzak met dat meisje naar toe?:-) bij je hebt, dan hoef je dus niet door die poortjes, maar in dit geval in het midden instappen. Nina ging vragen wat we moesten betalen. Helemaal niks! Ze is blond, dus daar zal het wel mee te maken hebben, jammer voor mij, want het is mij nog nooit gelukt hier om gratis met de bus te reizen, haha!

In de pousada aangekomen hebben we snel onze spullen gedropt en zijn wat gaan eten. Aangezien de kaart alleen maar in het Portugees was, konden we het niet lezen en dus probeerden we duidelijk te maken dat we wel graag kip wilden. Rem maakte ondertussen vliegbewegingen en riep tok tok, haha! Maar de ober begreep ons meteen! We kregen allebei een enorme kipschnitzel met rijst, friet en aardappelpuree! Dat ging er wel in na zo´n lange busreis!

Toen we wilden gaan slapen liep er ineens een kakkerlak in de kamer! Ieh! Rem er achteraan om het beest te vangen! Ik assisteerde natuurlijk vanaf het bed: Rem, pak hem, pak hem nou! Rem in zijn boxershort naar buiten toe en heeft dat beest over de schutting gegooid. De volgende ochtend stonden we onder de douche en opeens ging het licht uit! Koud water! Rem met zijn kop vol shampoo en handdoek om weer naar buiten. Het kon niet 1,2,3, gemaakt worden, dus we konden in een andere kamer douchen. We hadden al niet zo goed geslapen, want de matras was ook weer dunner dan dun, dus zijn we maar op zoek gegaan naar een ander hotel (sorry Nina). Nu zitten we in een hotel op een kamer met een eigen jacuzzi! Omdat we in het laagseizoen zitten, liggen de prijzen veel lager, dus meteen doen! We zullen nog wel een foto maken :-)

Hier blijven we tot vrijdag en dan vliegen we naar Fortaleza. De tijd gaat nu hard, want over een kleine week zitten we al in Suriname!

We genieten dus nog steeds volop!

Liefs, Remco & Helma.

P.S. in de tijd dat ik dit bericht zou typen, zou Remco gaan pinnen, komt ie terug met een paar havaianas-slippers! En pinnen? Eh nee, dat moest ie nog doen.... Ben benieuwd waar ie zometeen weer mee terug komt.....1 ding weet ik wel, ik ga zometeen ook een paar slippers scoren!

P.S.2 De andere foto´s van Olinda hebben we in het berichtje hiervoor alsnog geplaatst.